اصلی ترین روش های تربیت فرزند

برای این که صحبت های والدین تاثیر لازم را در فرزند بگذارد و فرزندان به درستی تربیت شوند، باید والدین بتوانند با فرزندان رابطه خوبی برقرار کنند که این مستلزم آن است که زبان عشق کودک خود را بدانند. بعضی از کودکان هنگامی که با والدین خود وقت می گذرانند، عشق والدین را درک می کنند و این مسئله باعث می شود رهنمود های والدین در آن ها بیشترین تاثیر را داشته باشد. بیشتر به همین علت است که نحوه رفتار و برخورد والدین نتایج عمیقی بر زندگی عاطفی بچه ها می گذارد. کودکان از بدو تولد در مسیر رشد قرار می گیرند و در این مسیر از تمام دیده ها و شنیده ها و افراد موجود در اطراف خود تاثیر می پذیرند والدین به عنوان نزدیکترین افراد به کودک از جمله ی اثرگذارترین و مهم ترین عوامل در تربیت کودک هستند و نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت کودک دارند.کودکان در سالهای اولیه زندگی بیشترین میزان تاثیرپذیری را دارند اگر در این سنین از لحاظ عاطفی و امنیتی تامین نشوند ممکن است در آینده دچار انواع مشکلات و ناهنجاریهای اجتماعی شوند. عامل محیط زیست نیز عامل تعیین کننده ای است که بیشتر زمینه ی شکوفایی استعداد و توانایی کودک را فراهم می کند که خود وابسته به شرایط خاصی است که کودک در آن رشد می کند.تاثیر پذیری از محیط زیست که شامل خانواده و جامعه و هنجارها و قوانین موجود در آن است در تربیت و رشد شخصیتی کودک از لحاظ جسمی و عاطفی نقش و اهمیت زیادی دارد.

اگر در تربیت فرزندان در خانواده مشکلی دارید و یا در اول راه هستید و می خواهید به بهترین نحو فرزند خود را تربیت کنید، با این شماره ها با “الو سلام مشاور” تماس بگیرید تا مشاوران ما شما را در این زمینه راهنمایی کنند و بهترین رهنمودها را به شما ارائه دهند..در صورت اشغال بودن خطوط، چندین بار شماره گیری را تکرار کنید. عوامل محیطی از عوامل تاثیرگذار درتربیت کودک هستند اهمیت عوامل محیطی از این نظر است که می تواند زمینه ظهور یا افول بسیاری از استعدادهای درونی کودک را فراهم سازد والدین می توانند با داشتن رفتار صحیح و دوستانه با فرزندانشان تاثیز عوامل محیطی را در تربیت کودکان مدیریت و کنترل کنند داشتن روابط دوستانه و صمیمانه و اعتماد به کودک و وضع محدودیت های منطقی از نکات مهم در کنترل عوامل محیطی اند. وجود امنیت و آرامش روانی بین اعضای خانواده بویژه میان والدین با فرزندان از عوامل مهم در تربیت کودکان است رشد عاطفی و احساسی در محیط خانواده کودک را در مقابل آسیب های بیرونی محافظت می کند. تعلیم و تربیت کودک بستگی به عوامل و شرایط مختلفی دارد و طبیعت آدمی و محیط زیست از مهم ترین و اساسی ترین عوامل تاثیر گذار در روند تربیت کودک هستند طبیعت انسان یا همان وراثت که شامل خلق و خوی وهوش و توانایی است و بیشتر از طریق پدرو مادر و ژن های آنها به ارث می رسد و تاثیر کلیدی در شکل گیری شخصیت کودک دارد.

تربیت کنیم باید از همان دوران نوزادی و حتی جنینی این کار را آغاز کنیم. به طور مثال گاهی مادر حرفی را می زند و یا نکته ای را متذکر می شود که پدر آن را نهی می کند و بالعکس که در این موارد فرزند نمی داند کدام یک را باید بپذیرد یا کدام یک درست است و کدام غلط است. اهمیت او در خانواده را برای او بازگو کنید و با سپردن مسئولیت ها و ایجاد یک حس مالکیت در او، حس اعتماد به نفس را در او پرورش دهید. اگر والدین با هم رابطه خوبی داشته باشند، احساس امنیت و آرامش در فرزند ایجاد خواهد شد، در نتیجه فرزند دغدغه رابطه بد والدین را نخواهد داشت. دوستان فرزندان تان را بشناسید و سعی کنید با آن ها نیز ارتباط خوبی را برقرار نمایید. خانواده ها با شناخت درست و صحیح از هر کدام از این دوران های فرزند خود، می توانند نقش به سزایی در تربیت فرزندان خود داشته و آینده ی آنان را رقم بزنند. سعی کنید فرزندان تان را با سختی ها و محرومیت ها نیز آشنا کنید تا روحیه قوی و محکمی را برای آنان ایجاد نمایید.

«(امام علی(ع)): به کودکانتان چیزی بیاموزید که خداوند آن چیز را سودمند قرار داده است، تا صاحبان افکار باطل، آنان را گمراه نسازند». بنابراین قبل از آن که مقابل چشمان فرزندتان از کوره دربروید یا ناسزا بگویید، به این فکر کنید که: واقعاً من میخواهم که فرزندم در حالت عصبانیت اینطور رفتار کند؟ همانطور که می دانید، تربیت فرزندان در خانواده به صورت مستقیم از رفتار پدر و مادر نشات می گیرد، بنابراین اگر می خواهیم فرزندانی با اعتماد به نفس، با شعور و … سالها پیش نامهای را از مدرسه برای مادری فرستادند که میتوانست یک انسان را به اوج تباهی بکشاند. انتقاد از یک رفتار نادرست بایستی به گونه ای صحیح باشد که شخصیت او را زیر سوال نبرد. روش موثرتر این است که بچه ها کاری را درست انجام دهند: به عنوام مثال “بدون اینکه به شما بگویم تخت خود را مرتب کردید – این بسیار عالی است!” یا “من داشتم تو را با خواهرت تماشا می کردم و تو بسیار صبور بودی.” این گفته ها بیشتر از سرزنش های مکرر برای تشویق رفتار خوب در طولانی مدت اثر خواهد داشت. مرادی در پایان خاطرنشان کرد: متاسفانه در حال حاضر با نوعی از قرنطینه تربیتی از سوی والدین مواجه هستیم که اجازه نمیدهند فرزندان و کودکانشان به راحتی درون جامعه و محیط هایی که برای بازی آنها در نظر گرفته شده، حضور یابند و ترجیح میدهند تمامی زمان بیرون از خانه کودک در مهدهای کودک و یا مدارس سپری شود، هرچند شاید بگوئیم کاری است غلط و اشتباه اما با توجه به آسیبهای اجتماعی موجود در جامعه، جلوگیری از این کار چندان هم نادرست نیست.

دیدگاهتان را بنویسید